juni 2026

01-06-2026 Kon mijn gedachten over de uitslag vandaag, gisteren goed aan de kant zetten, doordat ik bezig ben gegaan met het inpakken van de kleding voor de vakantie. Want in de middag toen mijn man thuis was van het sporten, merkte ik dat mijn gedachten toch steeds weer naar vandaag gingen. Dus ben ik maar wat gaan doen en ja, dat hielp echt! Was ook blij dat het wat koeler was buiten, maar binnen zit de warmte nog echt wel en ondanks dat ik alle ramen had opengezet na de regenbui, bleef het warm. Ik ben weer erg vroeg naar bed gegaan en ook erg snel in slaap gevallen. Maar tuurlijk dan word je wakker om 4.00uur en dan gaat het wel spoken in je hoofd. Dus koffiegezet, buitendeur open en genieten van het concert buiten. Ga straks wat eerder naar het ziekenhuis omdat mijn dochter daar zelf een afspraak heeft om 9.30uur en we moeten om 10.30uur bij de neuroloog/oncoloog zijn. Dus mooi te combineren. Spannend? Jazeker en niet zo’n klein beetje ook! Griezelig, eng, maar ook met wat hoop, dat het ook deze keer weer goed is! We gaan het meemaken!

02-06-2026 Als ik nu terugkijk op gisteren, heeft het echt mijn energie volledig opgeslokt! Toen we bij de afspraak van mijn dochter waren geweest, zijn we doorgelopen naar de afdeling waar ik moest zijn en waren mooi op tijd, mijn man was er uiteraard ook al, ja en dan moet je wachten vaak loopt het wel iets uit. Maar we vonden een half uur wel erg lang en dan gieren de zenuwen door je/ons lijf! Toen we dan eindelijk mee mochten lopen met de arts en in haar kantoor kwamen, begon ze al met stoelverdeling, ik moest in de groene stoel gaan zitten, mijn man in de blauwe en voor mijn dochter werd een krukje opgehaald, de manier waarop ze dat streng zei, wekte bij ons irritatie op. Maar het ergste was, dat ze eigenlijk aangaf dat ze de uitslag nog niet binnen had van radiologie, we hebben dan ook direct aangegeven dat het allesbehalve leuk was maar dan niet op een heel vriendelijke toon uiteraard. Ze liet ons wel de foto’s zien en gaf aan dat haar mening was als ze er zo naar keek, het er wel goed uit zag, maar de radioloog meer in detail kon kijken. Dus kwam ze met het idee om me als ze iets van de radioloog had vernomen, mij zou bellen. Pfff en waarom hebben ze mij dan niet tegen 9.00uur ofzo gebeld? Maar ach je bent maar gewoon een nummer en heel eerlijk met deze vervangster van mijn eigen neuroloog heb ik zeker geen klik. Hoop echt dat mijn eigen arts er de volgende keer wel weer is! Oja, ze vroeg nog wel hoe ik me voelde, maar doordat ik me door de situatie niet heel blij voelde, heb ik kort geantwoord…Goed en nog steeds erg moe! Of ik wel mijn rust nam, was de tegenvraag en ik antwoorde…Jazeker. En daarna zijn we geïrriteerd en mopperend naar huis gegaan en mijn man weer aan het werk. Kan niet uitleggen, hoe ik me voelde op de een of andere manier was ik leeg vanbinnen, maar ook nog steeds behoorlijk gestrest. Ik ben na wat te hebben gegeten op de bank gaan liggen, maar dat voelt niet echt ontspannen als je weet dat er elk moment gebeld kan worden pff. Toen ik toch een beetje wegdommelde ging de bel. Pakketje voor mijn man. Ook daar werd ik niet blijer van! Opnieuw een poging om te liggen, had het gevoel niet fatsoenlijk uit mijn ogen te kunnen kijken, puur van vermoeidheid en dan word er een 2^de keer aangebeld nu een pakketje voor mezelf toen was ik er wel klaar mee en chagrijnig, heb een spelletje gedaan op mijn laptop. En kreeg weer veel erg lieve appjes! Omstreeks 1.30uur belde de dokter, met eerst een technisch verhaal en allemaal termen, die voor mij Chinees leken. Maar uiteindelijk nadat ik haar vroeg, in een begrijpelijke taal, dat de tumor nog Goddank stabiel is. Natuurlijk blij en heb iedereen die belangrijk voor me is, op de hoogte gebracht. Even wat tranen gelaten, maar volgens mij kwam dat puur van de spanning die ik nog steeds voelde en heb daarna even 20 minuten geslapen. Heb ook echt daarna geen moer meer gedaan, alleen eten gekookt en brood gesmeerd voor mijn man, maar zelfs dat koste me moeite ik had totaal geen energie. Ik heb lang getwijfeld om mee te gaan naar de vergadering en heb dat uiteindelijk niet gedaan. De vergadering was maar een uurtje en daarna een inschrijving en omdat ik na de vergadering toch naar huis wilde en dan moest lopen. Was ik er eigenlijk wel uit, want het was gisteren simpelweg te ver lopen voor mij. Lag voor 21.00uur in bed, wel redelijk maar ook erg onrustig geslapen. Was er om 5.30uur uit en mijn man was ook al beneden, dus eindelijk een keer weer koffie klaar voor mij hihi luxe hoor!  Voel me zeker beter dan gisteren! En heb wel zin om de spullen voor onze vakantie verder in te gaan pakken, word er zelfs een beetje blij van weer! Dus word een drukke, maar niet te drukke dag, want rusten zal ik zeker nog vandaag!

03-06-2026 Koffer ingepakt, wat dingen opgeruimd en ben rond 10.30uur op de bank gaan liggen, want de vermoeidheid overviel me weer. Maar kon niet slapen en heb ongeveer een kwartier gelegen. Dat was ook best fijn want daarna ging het weer beter wat betreft energie, heb nog wat spullen bij elkaar gezocht wat echt mee moet. Nog niet ingepakt, omdat de spullen zijn voor onderweg en natuurlijk mijn medicijnen al in mijn handtas gedaan. Mijn man heeft toen hij thuiskwam eerst gekeken of de camera’s het nog deden en dat was gelukkig wel zo. Want veiligheid voor alles en de buren weten ook dat we er niet zijn dus die houden ook een oogje in het zeil. En natuurlijk zal Ingrid hier ook dagelijks zijn voor onze kat, gewoon Superfijn! Mijn man moest om 19.00uur alweer in het wijkcentrum zijn voor een afspraak die het wijkfeest in September wil gaan promoten, hij was gelukkig niet zo laat weer thuis. We hebben samen een biertje gedronken om onze vakantie in te luiden. In de middag kreeg ik en natuurlijk de hele familie bericht dat de schoonvader van de oudste dochter van mijn zusje was overleden. Vind dat echt vreselijk voor hen! Ben iets voor half 10 naar bed gegaan en heb behoorlijk goed geslapen, nog steeds met een stijve rug wakker geworden, dus had ik al eerder een afspraak gemaakt bij Glenn om me weer even in fatsoen te kneden hihi, want ik denk dat ik door de rugpijn een helemaal verkeerde houding heb nu en ook mijn man gaat er heen. Fijn dat we dan allebei wat soepeler zijn. Heb gisteren ook even gekeken op de website van de camping waar we naar toe gaan en daar staan dingen op die me eigenlijk niet bekend voorkomen, maar als ik de foto zie van de voorkant heb ik ergens het idee dat ik het al eerder heb gezien of ben geweest! Die toren komt me heel bekend voor! Vandaag gaan we nog even wat “belangrijke” dingen doen. Kijken wat ik wel kan maar ga zeker niks forceren!

04-06-2026 En uiteindelijk merk je dan toch aan je rug dat ik iets te veel heb gedaan en natuurlijk heeft Glenn daar ook invloed op. Bij mijn dochter en kleinzoon was het weer even gezellig en volgens mij vond hij het wel gek dat we weggingen en moest ons natuurlijk enthousiast zijn nieuwe konijn laten zien. Mijn dochter had een kaart voor me gekocht die ik heb geschreven bij haar voor de oudste dochter en gezin van mijn zusje omdat ik niet naar het condoleren kan. Had er zelf niet aan gedacht, maar mijn dochter wel, erg lief dat ze zo meedenkt! Mijn kleinzoon vroeg ook of we nog even bleven en we zeiden jazeker, dat kwam ook omdat het op dat moment behoorlijk regende en toen dat minder werd en ik zei, dat we de auto nog moesten inpakken, kon je zien dat hij dat niet echt leuk vond en op het moment dat ik het zei, regende het weer harder en daar had het kereltje maar al te veel plezier over en wij natuurlijk ook. Na te hebben geknuffeld met dochter en kleinzoon zijn we naar huis gegaan en hebben we bij de cafetaria wat te eten gehaald, want zin in koken had ik niet. Ik was zo vreselijk moe en ben om 19.30 uur al naar bed gegaan, kon mijn ogen niet openhouden. En ben ook echt snel in slaap gevallen en maar 1x wakker geweest voor een toiletbezoek om 2.45uur ben ik eruit gegaan, dus wel goed geslapen en ook genoeg uren achter elkaar. Bijna 7 uur lang zelfs! Zie wel een klein beetje op tegen de reis en dan vooral om mijn rug. Glenn heeft me wat tips gegeven voor onderweg en daar ga ik zeker iets mee doen en gelukkig kan ik in onze auto ook goed liggen en dat ga ik dan zeker afwisselen. Heb nu de kruik weer in mijn rug en de warmte doet me goed. Mijn man heeft de wekker gezet op 4.00uur even koffie en dan rijden we weg. Of ik elke dag ga bloggen, weet ik nog niet zeker. Denk het wel, maar ligt ook aan de internetverbinding op de camping!  

06-06-2026 We zijn om 5.00uur vertrokken en de eerste kilometers gingen prima het was lekker rustig tot we bij een grotere stad kwamen en in een file, dat gebeurde zeker 4x en onder Lyon kwam de regen met bakken tegelijk uit de lucht. Erg vermoeiend rijden voor mijn man. En dan ga je er ook niet zo vaak meer uit, dan we in de ochtend wel hebben gedaan. Mijn rug deed steeds meer pijn en van liggen naar zitten en draaien op de stoel kwamen we allebei erg vermoeid op onze overnachtingsplek, het was mooi, maar de kachel stond aan en er was ons aangegeven dat we daar niet aan mochten komen, best balen was dat, want wij hebben het in de slaapkamer nooit warm, raam opengezet, maar dat hielp ook niet echt. En de matrassen waren erg hard, niet heel fijn voor mijn rug. We waren allebei tegelijk wakker en dat was al om 4.00uur even koffie en toch wat eerder dan gepland weggegaan naar onze vakantiebestemming. Op een gegeven moment werd mijn man zo moe dat hij de auto op een parkeerplaats heeft gezet, ik heb even kunnen slapen denk 10 minuten mijn man lukte het niet met zijn lange benen. Dus zijn we nar een uur rusten verder gereden. Mijn rug was toen nog pijnlijker. We zijn naar Sant Antoni de Colonge gereden omdat we allebei graag naar een favoriet restaurantje wilden voor mijn man, Patatas Bravas en voor mij Calamaris daar verheugden we ons op, had best veel moeite met lopen. En helaas zat dat restaurant dicht en zijn we een stukje verderop naar een ander restaurant gegaan het was wel lekker, maar niet zoals we in gedachten hadden. Daarna naar de camping om ons te melden voor het inchecken de hostess was erg vriendelijk en zag me strompelen en kwam met het advies om naar CAP te gaan geen idee waar CAP voor staat en doordat ik bijna niks meer kon, zijn we ernaartoe gereden erg vriendelijke mensen daar, ondanks dat ze slecht Engels kunnen, begrepen ze snel waar het om ging en we mochten wachten in de wachtkamer. Zulke dingen hoef je in Nederland niet te proberen. Nadat ik de dokter mijn ziektebeeld had verteld kreeg ik een injectie met een ontstekingsremmer en pijnstiller. En kreeg wat medicatie voorgeschreven 1 soort daar zit hetzelfde in als de injectie en die moet ik stipt elke 8 uur innemen en de andere is een spierontspanner. Dan moet je afrekenen en denk je…dat gaat best veel kosten hihi, lachertje 80 euro om precies te zijn en bij de apotheek betaalde ik €8,50 voor 2 doosjes medicijnen. Het ging als snel een stuk beter had niet zoveel pijn bij het rijden op de camping met alle kuilen e.d. Ik ben rond 20.30uur naar bed gegaan nadat ik de spierontspanner had ingenomen. Maar had natuurlijk nog wel pijn bij het omdraaien en opstaan. Maar heb wel erg goed geslapen want was er om half 6 pas uit! En dat voelt toch beter. We hadden de wekker gezet omdat ik om 2.30uur de tablet weer moest nemen. Nu voelt mijn rug zeker nog wel pijnlijk, maar niet zo heftig als gisteren. Ik mag straks weer een tablet maar eerst ontbijten lekker, Spaanse broodjes wen wat ik wel of niet kan zien we vandaag wel weer, zeker blij dat we de rolstoel hebben meegenomen. Kunnen we fijn de boulevard op!

07-06-2026 Best leuke dag gehad gisteren, ook al kon ik zelf niet lopen, alleen 20 meter hooguit. Dus mijn man was mijn chauffeur toen ik in de rolstoel zat, voelde me wel bezwaard dat ik zo weinig kon en hij echt alles deed en daar maakten we dan ook grappen om. Op een gegeven moment gaf ik aan…ach ik zorg het hele jaar voor jou, dan mag jij dat nu doen. Hij keek me eerst verbaasd aan, maar gaf me gelijk hihi! Maar of ik dit nu echt grappig vind daar heb ik een duidelijk antwoord voor een simpel. NEE! We zijn over de vernieuwde boulevard gegaan en op een leuk pleintje gezeten  in de zon dat was echt heerlijk. Maar baal er wel goed van dat ik zo weinig kan beter gezegd, niks, ondanks dat ik het gevoel had nadat we na ons middagslaapje gehad, iets maar dan ook heel iets soepeler kon opstaan, zonder me te hoeven steunen op mijn bovenbenen. We zijn naar een klein strandje gereden La Fosca, heet dat daar, supermooi zandstrand en lekkere temperatuur, maar zolang hield ik het daar ook niet uit. Met maximaal een half uur, bemoeide mijn rug zich er weer mee en zag dat mijn man het niet echt leuk vond. En dat vond echt heel lastig om te zien. Avondeten hebben we simpel gehouden beetje soep gegeten met brood. Ik ben om 20.30uur naar bed gegaan nadat ik mijn medicijn had ingenomen, viel opnieuw snel in slaap. En heb de wekker gezet om 1.30uur voor het medicijn die ik elke 8uur stipt in moet nemen. Maar toen kwam de ellende weer, kon me niet echt omdraaien, heftige pijnscheuten en ook hoesten was weer pijnlijk en had zo gehoopt dat de medicijnen zouden werken. Ga straks even met mijn man overleggen om toch nog een keer naar CAP te gaan het is nu half 5, want ik neem toch aan dat het met de medicatie minder moet worden en niet weer terug naar 2 dagen geleden wat betreft pijn. Ik was er om 4.00uur uit pfff! Ben er wel zo klaar mee, die pijn is echt afschuwelijk. Zit nu met mijn koffie buiten op de veranda met een kussen in mijn rug en natuurlijk koffie. We zien wel hoe het vandaag allemaal gaat!

08-06-2026 Ik had overlegd met mijn man om weer naar CAP te gaan, maar omdat CAP in Palamos niet open was heb we Rudy onze host gevraagd die langsliep of er een huisartsenpost is waar ik naar toe zou kunnen. Hij gaf aan zijn vrouw te vragen en binnen 10 minuten was zijn vrouw bij ons ze keek me aan en zei…het is je aan te zien aan je dat je behoorlijk veel pijn hebt. En waarom bellen jullie niet naar de ambulance, want ergens had ze ook gelijk, zag me niet in instaat om in de auto te stappen op dat moment en ze zei dan ben je ook direct daar waar ze eventueel foto’s kunnen maken en dat doen bij CAP niet in eerste instantie zei ik: NEE maar de pijn werd alleen maar erger en kon uit mezelf niet uit de stoel omhoogkomen, dus besloten we te bellen. Monique (de hostess) ze gaf aan het gesprek wel te willen voeren en daar was ook Arjan blij mee, want Spaans spreken, ach ja, een paar woordjes en dan houd het voor ons wel op! Na wat vragen beantwoord te hebben, die Monique vertaalde, kwam de ambulance op de Camping en eerst natuurlijk bloeddruk, koorts en zuurstof gemeten en toen mocht ik mee aan beide zijden iemand die me ondersteunden bij het lopen. Mijn man is niet meegegaan in de Ambulance. Het aanmelden ging snel en dan word je met de rolstoel in de wachtkamer gezet. Mijn man had in de tussentijd Menzis gebeld, omdat de digitale Europese zorgpas niet alle gegevens weergaf en Menzis aangaf dat ze het naar het ziekenhuis zouden sturen. Toen mijn man bij me was kreeg hij een melding dat het ziekenhuis de gegevens had ontvangen. Super geregeld. Er werden na toch eerst een tijdje wachten, verschilt niet veel bij onze wachttijden in het ziekenhuis, de dokter, die heel aardig en begripvol was, zei dat er röntgenfoto zou worden gemaakt en ik een injectie zou krijgen tegen de pijn. De verpleegster die me kwam ophalen, was erg kort van stof en toen ik voor het apparaat stond voor de foto en ik niet helemaal begreep wat ze bedoelde want volgens haar stond ik niet recht, hihi vertel eens wat nieuws als je niet recht bent, dus in mijn beleving ging ze wat ruw met me om en dat was pijnlijk en daarna nog een keer. Heb niet gevloekt maar wel gezegd…bin ie neet goot wies. Pfff beul! Daarna weer terug naar het kamertje waar mijn man zat te wachten. Na ongeveer een uur en heb in elke stoel gezeten die er stond, voor elke keer een iets andere houding, kreeg ik een injectie en dan ga je zelf wachten…wanneer gaat die werken? Voelde na een half uur wel iets verschil en toen kwam de dokter met de uitslag van de foto. Boven in mijn rug heb ik een wervel die dunner is maar omdat mijn pijn lager zit, gaf hij aan in gebrekkig Engels, dat het kon zijn dat ik door de plotselinge draai die ik heb gemaakt paar weken geleden toch van die plek hinder heb. Hij zou mijn medicatie voorschrijven en terugkomen met de uitleg daarover hihi. Na een uur hebben gewacht ging mijn man eens vragen of de dokter ons vergeten was. Hihihihihi ja dan zie je toch maar weer dat als je de taal niet spreekt er misverstanden kunnen ontstaan, maar snap aan de andere kant ook niet, dat de dame die ons had binnengebracht en ons zag zitten, omdat ze met regelmaat langs liep ons er niet op wees dat we bij de receptie moesten zijn. Dat vertelde ze namelijk mijn man toen hij vroeg of de dokter ons was vergeten. Dus naar de receptie waar we de recepten in ontvangst namen en toen op zoek naar een apotheek die open was. En dat lukte best snel, ondanks de smalle straatjes waar we doorheen moesten om er te komen. Mijn zitten in de auto ging weer redelijk goed. Dus vooruitgang, zo fijn! Ook al was het minimaal! We zijn naar de camping gereden met behoorlijk wat medicijnen. Eerst even geluncht daar en de eerste tablet ingenomen. Die deed snel zijn werk, voelde me een beetje aangeschoten hihi en dan zonder drank. Was best een prettig gevoel en werkte super tegen de pijn. Weer bij het Chalet aangekomen kwamen de Host en zijn vrouw vragen hoe het ging en was gegaan, dat hebben we uiteraard uitgelegd en hun bedankt voor de hulp! Daarna ben ik gaan liggen, was wel heel erg moe en heb zeker 1,5uur geslapen na mijn middagdutje wilde ik toch even weg, want ja, je bent hier niet om de hele dag bij het Chalet te gaan zitten. Dus met de rolstoel over de boulevard en in een klein restaurantje tapas gegeten waar veel Spanjaarden zaten en oh als die met elkaar praten, wat een herrie, maar het eten was er goed! Daar gaan we nog wel een keer naar toe. Toen weer naar de camping en omdat mijn pijnstiller zo langzaamaan was uitgewerkt, moest ik wachten op het moment dat het weer kon mijn man en ik hebben nog even nagepraat over de dag en in de tussentijd geappt met uiteraard mijn dochter, die het maar wat akelig vond dat ze vandaag zover weg was van ons, alle begrip voor, is ook lastig dan heb haar de hele dag zoveel mogelijk in detail op de hoogte gehouden en ook de dochters van mijn zusjes appten, erg fijn die interesse werd ik blij van! En mijn lieve zusjes uiteraard! En mijn man was met Ingrid aan het appen, hihi ze past op onze kat, en dacht iets te zien aan zijn ogen en had een foto gemaakt. Mijn man en ik schoten beiden in de lach, omdat er niks mis was met de ogen, dat heeft onze kat al vanaf de geboorte hihi. Ben iets later naar bed gegaan en heb supergoed geslapen, maar 1x naar de wc geweest en was er om 5.30uur uit en dan van de stijfheid van mijn rug. Mijn man slaapt nog en gelijk heeft hij, ook voor hem was het geen gemakkelijke dag gisteren. Maar zo lief hij doet echt alles voor me. Wat we vandaag gaan doen? Denk even naar Platja, opnieuw met de rolstoel uiteraard, want lopen gaat me nog niet al te goed af. Ik geniet wel van alles hier, ondanks de pijn en stijfheid.

09-06-2026 Het was leuk om weer even in Platja D Aro te zijn, lekker gezonde salade gegeten, met tomaten die zo lekker smaken heerlijk. Beetje rondgewandeld, nee niet ik, maar mijn man terwijl hij de rolstoel duwde. Toen we weer bij het Chalet waren ben ik weer gaan liggen en heb een uur geslapen toen ik wakker werd en weer een pijnstiller mocht nemen, voelde ik me super goed en we dachten even naar het restaurant op de camping te gaan en ik wilde dat stukje ook gaan lopen, maar toen we bij het restaurant aankwamen schoot ons allebei door onze gedachten dat het maandag was en het restaurant gesloten, ja en toen moest ik ook weer teruglopen en dat ging echt niet makkelijk, dus hebben we halverwege even op een muurtje gezeten. Dus dat had ik niet moeten doen, ach pijnlijke les, te snel, te vroeg! We hebben overlegd wat we dan gingen doen, dus zijn we Palamos ingegaan, maar ook daar waren alle restaurants dicht. Dat was een tegenvaller. Bij een supermarkt wat eten gekocht dan maar! En nadat we aan de boulevard in de zon hadden gezeten met cola en ik water, zijn we weer naar het Chalet gegaan. Lag toch weer wat vroeger in bed 21.15uur al en werd opnieuw met een stijve pijnlijke rug en benen wakker en dit helaas alweer om half 5. Wel lekker stil zo op de veranda buiten. Het is nu 5.30uur en de vogelgeluiden zijn weer aanwezig, mooi om te horen, hou ik van. Pijnstiller al ingenomen en de crème al op mijn rug gesmeerd. We hebben vandaag het plan om naar Blanes te gaan. Ook daar is alles goed bereikbaar met rolstoel, dus dat komt goed. Maar eerst voordat we gaan ontbijten gezellig even bijkletsen met mijn dochter.