Mijn naam is Diny ik ben 66 jaar oud ik ben getrouwd, heb 1 dochter, schoonzoon en kleinzoon! De naam van deze blog lijkt beetje gek misschien, maar deze naam spookt al een tijdje door mijn hoofd. En kon geen andere bedenken. Niet dat ik mijn tumor humoristisch vind, maar ik gebruik met regelmaat humor in verschillende situaties. Gewoon fijn om mijzelf te uiten op deze manier.
Ik kreeg 21 Januari 2024 een Black Out bij mijn zusje op het toilet, en ach dan gebeurd er ineens van alles. Je moet naar het ziekenhuis omdat ik mijn hoofd had gestoten tegen de wasbak, dus kreeg ik een ct. scan, je ligt dan te wachten op de uitslag. Was er ook niet helemaal bij met mijn gedachten, waar ik wel was weet ik niet meer! De Black Out was te wijten aan het vocht wat om de tumor was ontstaan werd mij verteld dan word de druk in je hoofd even te groot.
Dan krijg je te horen, mevrouw of u heeft een ontsteking in uw hoofd of het is een hersentumor en ik dacht alleen maar, gaat dit echt over mij, dus ik moest blijven, om de volgende dag een MRI te krijgen waarop het duidelijk te zien zou zijn. De angst en het verdriet van mijn man en dochter vond ik erger dan mijn eigen gevoel, toen we de uitslag kregen. Een tumor dus!
Maar of deze kwaad of goedaardig zou zijn, was pas te zien na een operatie!
Een week later op 31 januari lag ik op de operatie tafel. Waar ik best angstig voor was, met het besef dat ze in je hoofd gaan zitten, is toch "je computer". Weghalen wat kan, dan herstellen hiervan daarna bestralen en als nodig een chemo dus alles levensverlengend, ben nog niet klaar hier, het leven is te mooi! De operatie ging goddank goed!
De tumor is agressief en heeft een doorsnee van 5,5 cm. Dus nu alles aanpakken wat kan en mogelijk is, om te leven zo lang het kan en mag dus knokken zullen we (En kunnen we!) Mijn strijd en vechtlust is groot. Maar ben ook wel angstig. Ik heb wel de diagnose gekregen maar zie ook het lijden van mijn man en mijn prachtige dochter mijn schoonzoon en mijn kleinzoon, en de mensen waar ik ook van hou en ook zeker mijn hele familie.
Dus ben me erg bewust dat ik deze diagnose niet alleen draag.
Ik wil jullie elke keer een stukje meenemen van wat ik het afgelopen jaar heb meegemaakt tot aan de dag van vandaag natuurlijk en waaronder ook zeer zeker, hele mooie warme momenten.
En dan denk ik maar weer, dit neemt niemand ons meer af! (herinneringen maken!)
Maak jouw eigen website met JouwWeb